Niesamowite zjawisko, którego prawdziwość możesz przetestować samodzielnie:

www.youtube.com/watch?v=CV9nS_5kYgM

Jak kamień który waży więcej niż przeciętny mężczyzna może poruszać się sam?

Stało się to zagadkową układanką dla geologów przez minione dekady. Zagadkowe kamienie zostawiają za sobą ślady z tyłu na bardzo gładkim terenie. Jest to wspaniały fenomen i wielka tajemnica dla geologów. Lata przemijają a każdy kamień idzie swoją własną drogą. Nikt nigdy nie zaobserwował jak się poruszają.

• Według najnowszych doniesień wirus świńskiej grypy został stworzony na podstawie materiału genetycznego pobranego od kobiety zmarłej w 1918 roku podczas pandemii grypy zwanej „Hiszpanką”.
  
• Podczas gdy media dzień w dzień serwowały informacje o kilku osobach zarażonych wirusem świńskiej grypy, w Boliwii szalała Denga. Tylko w Santa Cruz zachorowało ponad 6 tysięcy ludzi. Denga to ostra wirusowa choroba zakaźna, przenoszona przez komary. Objawy to gorączka, ból mięśni, stawów, wysypka, możliwe są krwotoki wewnętrzne.
• W tamtym roku w USA miało miejsce 13 tysięcy zachorowań na gruźlicę. W 2006 roku z powodu gruźlicy zmarło tam 644 osób.
  
• Powikłań zwykłej grypy, w samych USA jest około 40 000 rocznie. Media sieją panikę podając liczbę 850 osób, traktując je jako ofiary świńskiej grypy. Jedynie garstka osób została do tej pory przebadana na obecność tego szczepu wirusa grypy.
• Wszystkie osoby, które zaraziły się w USA – wyzdrowiały.
• Co ciekawe, około 8 osób zostało zarażonych w Nowym Jorku – jednak żadna z nich nie została hospitalizowana.
• Tak na prawdę nie ma zagrożenia pandemią, jednak WHO przy pomocy mediów stara się do niej doprowadzić. Oznacza to, że prawo międzynarodowe zezwoli na przymusowe szczepienia wszystkich obywateli – pomimo tego, że nasza konstytucja tego zabrania.
• Szwecja i Kanada już się przygotowują do masowych szczepień.
• W 1976 roku w USA wybuchła epidemia tej odmiany choroby. Rząd opracował szczepionkę, a miliony ludzi ustawiły się w kolejkach, by ją dostać. Epidemia pochłonęła życie ponad trzydziestu osób. Tylko jedną zabiła choroba. Większość najprawdopodobniej umarła od szczepionki.
• Niedawno znana dziennikarka śledcza Jane Burgermeister, pisząca na temat zdrowia i medycyny dla popularnych gazet i czasopism w Wlk. Brytanii i Australii założyła sprawy kryminalne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), firmie farmaceutycznej Baxter oraz Rządowi USA z Prezydentem Obamą na czele za rzekome świadome przygotowania do szczepień zainfekowanymi szczepionkami przez sztucznie stworzonego wirusa. Ciekawych informacji o kartelach farmaceutycznych dostarcza wykład dr Rath.
  
• Oskarżenia Burgermeister obejmują dowody na to, że Baxter AG, rozmyślnie rozesłała 72 kilogramy żywego wirusa ptasiej grypy (na zamówienie Światowej Organizacji Zdrowia) na przełomie stycznia i lutego 2009 roku do 16 laboratoriów w czterech krajach Europy (Niemcy, Austria, Czechy i Słowenia). Potwierdza te informacje również dr Piotr Bein, badacz ludobójstwa XX/XXI w.
• Wirtualna Polska pokusiła się o informacje, jakoby świńska grypa była wynalazkiem koncernów farmaceutycznych. W stworzonej przez siebie ankiecie pytano o to mieszkańców Warszawy. Informacja zdążyła pojawić się jedynie w czytnikach RSS, po czym została natychmiast usunięta z głównego serwisu informacyjnego.

Źródła:

• http://www.dziennik.pl/swiat/article370437/Szczepionka_na_swinska_grype_zabijala_ludzi.html
• http://www.tvn24.pl/0,1584222,0,1,denga-szaleje-w-boliwii,wiadomosc.html
• http://www.humbug.pl/texts/view?art=swinska_grypa_to_zwykla_sciema_
• http://www.theflucase.com/
• http://www.facebook.com/group.php?gid=111448091846
• http://www.twine.com/twine/12fxtpd6g-80f/sztucznie-wywo-ana-pandemia-i-planowane-przymusowe-szczepienia-nieprzetestowanymi-szczepionkami
• http://thesecret.hend.pl/prawda,swinska-grypa-czyli-jak-manipuluje-sie-danymi-poprzez-media.html

Czy komuś z was zdarzyło się, że auto zapadło się wam pod ziemię?… Nie?, więc pewnie nie byliście na Ukrainie…

[Pokaz slajdów]

Dziś prezentujemy 8 zaginionych miast. Były wielkie, były stolicami kulturowymi, niektóre z nich opustoszały z niewiadomych przyczyn. Ich pozostałości do dziś zapierają dech w piersiach…

• Machu Picchu

To najpiękniejsze i najlepiej zachowane miasto Inków. Położone w południowym Peru w Andach Peruwiańskich na wysokości 2090 –2400 m.n.p.m. Miasto zostało wybudowane w 1450 r. i już 100 lat później zostało opuszczone. Nie jest znana inkaska nazwa miasta ani jego historia i powód opuszczenia. Nazwę Machu Picchu (stary szczyt) nadał miastu Bingham, nawiązując do jego położenia pod Huayna Picchu (młodym szczytem). (http://skarby-swiata.pl/peru/peru/machu_picchu.html)

[Pokaz slajdów]

• Angkor

Angkor to jedna z najwspanialszych atrakcji archeologicznych na świecie. Znajduje się tam blisko (400 kilometrów kwadratowych) kompleks świątynny (prawie tysiąc świątyń) a między IX, a XV wiekiem był stolicą (a konkretnie kilkoma kolejnymi stolicami) wspaniałego Imperium Khmerskiego.

Szacuje się, że w XI wieku, Angkor był największym miastem ówczesnego świata (ok. 1mln mieszkańców). Z niewyjaśnionych do dzisiaj przyczyn, w XV miasto zostało całkowicie wyludnione, opuszczone przez jego mieszkańców i na kilkaset lat zapomniane…

[Pokaz slajdów]

• Memfis

Jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu, stolica w epoce Starego Państwa (III-VI dynastia). Źródła egipskie nazywają go Narmerem lub też Hor-aha. Był on założycielem I dynastii, panującej nad zjednoczonym Królestwem Egiptu Dolnego i Górnego. Być może – zgodnie z legendą – założył on miasto Memfis, jeden z najważniejszych religijnych i politycznych ośrodków starożytnego Egiptu, jedną z jego stolic. O najstarszych jego dziejach nie wiemy nic. Podobnie jak Heliopolis, Memfis uległo niemal całkowitej zagładzie i pozostały po nim jedynie mizerne szczątki. Przyczyny zagłady miasta: czerpanie stąd budulca dla Kairu, monumentalne rzeźby wywożono do dekoracji nowych świątyń, zwłaszcza w Delcie.

[Pokaz slajdów]

• Petra

Dziś z Petry pozostały ruiny miasta Nabatejczyków, znajdujące się w Jordanii (sama nazwa Petra pochodzi od Petrę Rqm, co oznacza „wielobarwna”. Aby się tam dostać, trzeba przebyć bardzo wąski wąwóz w skalnej dolinie – As-Sik. Petra słynie z licznych budowli wykutych w skałach. W czasach antycznych, w okresie od III w. p.n.e. do I w. n.e., miasto przeżywało czasy swojej świetności, będąc stolicą królestwa Nabatejczyków.

[Pokaz slajdów]

• Palmyra

To starożytne miasto w środkowej Syrii, założone w oazie w północnej części Pustyni Syryjskiej u podnóża masywu Dżabal Abu Rudżmajn, ok. 215 km na północny wschód od Damaszku. Dziś znajduje się tu niewielkie miasto Tadmur. Grecka nazwa Palmyra jest przekładem oryginalnej, aramejskiej nazwy, Tadmor, oznaczającej palmę.

[Pokaz slajdów]

• Pompeje

To jedno z trzech miast rzymskich w prowincji cesarskiej Italia, które 24 sierpnia 79 roku n.e. zniszczył wybuch wulkanu Wezuwiusz. Zasypujący wszystko popiół wulkaniczny doprowadził do zakonserwowania wielu budowli oraz przedmiotów. Dzięki temu, dziś możemy bliżej przyjrzeć się ówczesnemu życiu jego mieszkańców. Więcej szczegółów zobaczycie na poniższych fotografiach:

[Pokaz slajdów]

• Palenque

To miejscowość położona w stanie Chiapas w Meksyku. Największy jego rozkwit przypada na okres od połowy VII do końca VIII wieku. W pobliżu Palenqué odkryto ok. 1746 najbardziej na zachód wysunięte wielkie centrum oraz najważniejszy ośrodek religijny kultury Majów okresu klasycznego. Palenqué było jednym z pierwszych wielkich centrów Majów, które ucierpiało w wyniku ogólnego upadku kulturowego po 783. Zostało opuszczone w 810.

[Pokaz slajdów]

• Vijayanagar

Vijayanagar znaczy zwycięstwo. Budowę stolicy dawnego imperium Vijayanagar rozpoczął Bukka I w 1354 roku. Miasto jest usytuowane pośród skał i kamieni nad rzeką Tungabhadrą. Przez ponad trzy wieki powstrzymywało napór muzułmański. Niestety po zdobyciu miasta w 1565 roku przez sprzymierzone armie sułtańskie część budowli legła w gruzach, ale to co zostało i tak jest imponujące. Niektórzy badacze nawet uważają, że wytworzył się tu odrębny styl zwany stylem Vijayanagar’skim. (http://www.indie.sfc.pl/vijayanagar.html)

[Pokaz slajdów]

Źródła:

• http://skarby-swiata.pl/peru/peru/machu_picchu.html
• http://mandalay.pl/Kambodza/Angkor
• http://photo.daniel.pl/2008/05/18/petra-jordania/
  
• http://pl.wikipedia.org/wiki/Memfis
• http://pl.wikipedia.org/wiki/Palmyra_(miasto)
• http://pl.wikipedia.org/wiki/Pompeje
• http://portalwiedzy.onet.pl/54803,,,,palenqu,haslo.html
• http://pl.wikipedia.org/wiki/Palenqu%C3%A9
  

Poniżej prezentujemy 7 ludzi o nieprawdopodobnych zdolnościach. O ile Spiderman czy Hulk potrafią nas zaskoczyć w kinie, o tyle Ci ludzie żyją na co dzień pośród nas. Kto wie, być może jeden z nich to Twój sąsiad?…

1. Niesamowity Mózg (Daniel Tammet)

Daniel Paul Tammet jest brytyjskim savantem autystycznym. Posiada szereg uzdolnień matematycznych i bardzo szybko uczy się nowych języków. Urodził się z wrodzoną padaczką.

Według opowiadań jego rodziców był dzieckiem bardzo niespokojnym i często płakał. Jedyną czynnością, która go wtedy uspokajała, było bujanie w kojcu, co mogło świadczyć o autyzmie Daniela. W wieku czterech lat miał ostry atak epilepsji, od tego czasu nastąpiły duże zmiany w mózgu Tammeta, zaczął bardzo interesować się matematyką i nie miał kontaktu z rówieśnikami. (Wikipedia)

Jak się okazuje, 1 osoba na 1000 rodzi się ze schorzeniem mózgu zwanym synestezją – polega ona na łączeniu wrażeń zmysłowych. Daniel doświadcza liczby jako kolory. W jego umyśle, każda liczba do 10,000 ma swój własny wyjątkowy kształt i potrafi on „widzieć” rezultaty obliczeń jako krajobrazy. Tammet nie tylko słownie opisuje te wzroki, lecz także tworzy szatę graficzną, szczególnie obrazy akwareli, taki jak jego obraz pi.

Tammet posiada europejski rekord w uczeniu się na pamięć i opisywaniu PI (zna sekwencję 22,514 cyfr – recytuje ją 5 godzin i 9 minut). Poza tym zna następujące języki obce:  francuski, fiński, niemiecki, hiszpański, litewski, rumuński, estoński, islandzki, walijski i esperanto.

„Swoje niezwykłe umiejętności zaprezentował na potrzeby filmu dokumentalnego, miał nauczyć się mówić po islandzku w siedem dni. Ostatniego dnia miał występ na żywo w islandzkiej telewizji i ku zdumieniu wszystkich Daniel był w stanie rozmawiać z islandzkimi redaktorami bez żadnych problemów.” (Wikipedia)

2. Chłopiec z sonarem (Ben Underwood)

Ben Underwood jest niewidomy, wycięto mu oczy w wieku 3 lat (rak). Mimo tego, ten 14 letni mieszkaniec Sacramento gra w kosza, jazdy na rowerze, i życia całkiem normalne życie. Nauczył się normalnie funkcjonować dzięki echolokacji. Ben klaska językiem i odróżnia odbite dźwięki (tak samo jak robią to delfiny). Głośność i rodzaj odbitego dźwięku informują go o odległości i rodzaju przedmiotu.

3. Człowiek guma (Daniel Browning Smith)

Rubberboy to najbardziej elastyczny człowiek i najsławniejszy akrobata. Potrafi złożyć swoje ciało do dowolnego kształtu. Jako nastolatek marzył o karierze akrobaty, uciekł z domu i dołączył do cyrku. Kilka lat później posiadł sztukę Lu Yi – starożytną sztukę chińskich akrobacji.

4. Człowiek wszystkojad (Michel Lotito)

Michel Lotito (urodzony 1950) jest francuskim artystą, sławny jako wszystkojad – w latach 1959–1997 zjadł około dziewięciu ton metalu. Lotito zjada metal, szkło, gumę i tak dalej w rzeczach takich jak rowery, Cessna 150, i mniejsze rzeczy, które zostały zdemontowane, i pocięte na kawałki.

Michel posiada żołądek i jelita z dwa razy grubszymi ściankami. Jego kwasy żołądkowe sa wyjątkowo potężne i pozwalają trawić nawet metale! Trafił do księgi rekordów Guinness’a jako człowiek z najdziwniejszą dietą na świecie.

W ciągu swojego życia zdążył już zjeść: 1 samolot, 1 zestaw nart, dwa duże łóżka, 15 wozków sklepowych, 1 komputer, 7 telewizorów, 6 świeczników, 18 rowerów.

5. Stalowe szczęki (Rathakrishnan Velu)

30 sierpnia 2007, wigilia 50. Święto Niepodległości Malezji, Rathakrishnan Velu pobił swój własny rekord świata w poruszeniu pociągu zębami. Tym razem przeciągnał 297.1 ton na odległość 2.8 metrów przy Old Kuala Lumpur. Nauczył się on w wieku 14 lat nauczył sie od indyjskiego guru metody koncentrowania swojej mocy na dowolnej części ciała.

6. Magnetyczny człowiek (Liew Thow Lin)

Ten 70-letni emeryt z Malezji to ludzki magnes. Żelazko, młotek, czy sztućce przyłożone do jego ciała nie spadają. Największym osiągnięciem było przyłożenie do ciała metalowej tabliczki, do której przywiązany był samochód i… przeciągnął pojazd.

7. Człowiek, który nie śpi (Thai Ngoc)

64 letni Thai Ngoc, znany jako Hai Ngoc, nie może spać. Cała historia zaczęła się od gorączek w 1973 roku, od tego momentu liczył wszystkie nieprzespane noce – razem to 11,700 dni.

Jak twierdzi on i jego żona – brak snu zupełnie mu nie przeszkadza, nawet wysoko procentowy alkohol nie jest w stanie mu zaszkodzić. Na co dzień Tha Ngoc zajmuje się swoim gospodarstwem. Swój talent wykorzystał do wykopania dwóch dużych stawów hodowlanych – zajęło mu to 3 miesiące bezsennych nocy.

Źródła:

• http://www.wikipedia.org (licencja GNU)
• Tłumaczenie za: http://www.oddee.com

Naukowcy specjalizujący się w poszukiwaniach i badaniach „Wielkiej Stopy”, Matthew Whitton i Rick Dyer twierdzą, że znaleźli ciało martwego Yeti w południowej Georgii w Stanach Zjednoczonych – informuje chorwacki serwis „Vijesti”.

Badacze umieścili niecodzienne znalezisko w ogromnej lodówce, zwierzę mierzy 230 cm, waży prawie 250 kilogramów, ma pięć palców u rąk i stóp.

Yeti to mityczny stwór – pół człowiek, pół zwierzę – zamieszkały Himalaje, ale także USA.

Źródło: wp.pl

W przeciągu wieków dochodziło do wielu spektakularnych fałszerstw archeologicznych. Ich motywy były czysto ludzkie, żądza sławy i zysku czy presja na nowe odkrycia – dzięki sprytowi i cwanym technikom fałszerstw, na „niezwykłe odkrycia” nabrali się wszyscy, włącznie z wielkimi naukowcami i autorytetami danych dziedzin.

[[Pokaz slajdów]]

Wszystko to, mogło mieć wpływ na nasze postrzeganie przeszłości, kultury i religii. Przez lata było inspiracją do badań, książek i filmów. W niniejszym artykule demaskujemy 10 odkryć archeologicznych, które okazały się fałszerstwami.

Archeologiczne oszustwo to mistyfikacja, fałszerstwo w dziedzinie nauk archeologicznych i wykopaliskowych powodowana najczęściej żądzą sławy i zysku oraz zwiększenia zainteresowania danym obszarem kulturowym. Działania te polegają na sztucznym preparowaniu znalezisk lub naginaniu bądź dopasowywaniu faktów historycznych pod obmyślaną wcześniej historię. Często połączone są z wykorzystaniem tajemniczości znalezisk i pozornym dodawaniem im mistycyzmu, co wykorzystywane jest do zwrócenia uwagi i rozsławienia znaleziska w mediach. (Wikipedia.org)

#1 Kryształowe czaszki

To artefakty w kształcie czaszki człowieka. Ich ilość, czas oraz miejsce powstania nie jest znane. Największa z nich waży 14kg (znajduje się w Smithsonian Institution w Waszyngtonie). Ich właściciele od lat zapewniali, że czaszki posiadają nadnaturalne właściwości: gwarantują długowieczność, uzdrawiają, wprowadzają w trans – tłumaczono to rzekomym pochodzeniem czaszek związanym ze starożytną religią Majów i materiałem z którego zostały wykonane. Istniały również teorie, że czaszki są pozaziemskiego pochodzenia, lub że wykonali je mieszkańcy legendarnej Atlantydy.

Badania przeprowadzone w Smithsonian Institution wykazały, że do stworzenia czaszek użyto współczesnych narzędzi np. szorstkiego materiału ściernego takiego jak korund lub diament (kryształ natomiast może pochodzić z Alp, a nie jak sądzono wcześniej z Meksyku) i każda z nich ma niewiele ponad 100 lat.

#2 Złota Tiara Saitafernesa

W 1896r. Muzeum w Luwrze nabyło ten zabytek za 200 tys. franków w złocie. Wszyscy byli pewnie, że tiarę znaleziono na Krymie i należała niegdyś do scytyjskiego władcy. Miała pochodzić z III i II wieku p.n.e., bo wtedy – wedle legendy – lud Olbii podarował ją Saitafernesowi, aby ten zechciał opuścić miasto.

Złota tiara od razu wzbudzała duże zainteresowanie sceptyków znaleziska. Sceny na niej przedstawiano w różnych stylach a na samej tiarze nie było patyny. Finalnie okazało się, że autorem tego „zabytku” jest Izrael Ruchomowski, któremu dwóch handlarzy zleciło wykonanie tiary – miał to być prezent dla przyjaciela archeologa.

#3 Mumia Perskiej Księżniczki

Odkryto ją 19 października 200r. w następstwie doniesienia władzom pakistańskim, jakoby handlarz Ali Akbar posiadał nagrania video mumii przeznaczonej do obrotu na czarnym rynku. Chciano ją wtedy sprzedać za kwotę blisko 30 mln dolarów.

(Farawahar- symbol zaratusztrianizmu zdobiący trumnę księżniczki perskiej)

Archeolog dr Ahmad Hasan Dani z Uniwersytetu Quaid-i-Azam po obieżnym badaniu stwierdził, że mumia nalezy do kobiety z królewskiego rodu i może pochodzić z 600 roku p.n.e. Złota korona i inskrypcje w napierśniku świadczyły, że może to być ciało egipskiej księżniczki Rodogune, lub córki króla perskiego Cyrusa Wielkiego.

Informacje o odkryciu perskiej mumii zachęciły amerykańskiego archeologa Oscara White’a Muscarellę do ujawnienia incydentu, do jakiego doszło w marcu tamtego roku, kiedy miał on okazję obejrzeć fotografie podobnej mumii. Amanollah Riggi, pośrednik pracujący w imieniu niezidentyfikowanego pakistańskiego handlarza antykami, zwrócił się do niego przedstawiając jej właścicieli jako zaratusztriańską rodzinę, która nabyła ciało gdzieś na wsi. Sprzedawca twierdził na podstawie inskrypcji klinowej na napierśniku, iż jest to ciało córki króla Kserksesa. (Wikipedia.org)

Jak wykazały bliższe analizy, sama inskrypcja zamieszczona w napierśniku została napisana niezgodnie z zasadami gramatyki języka perskiego a imię zapisano w formie greckiej zamiast perskiej. Tomografia komputerowa wykazała, że balsamiści na pewno nie pochodzili ze starożytnego Egiptu – organy wewnętrzne usunięto, ale pozostawiono mózg. Okazało się, że perska księżniczka zmarła w 1998 lub 1999 roku. Z dnia na dzień, stała się ofiarą współczesnego morderstwa.

Przyczyną śmierci było przypuszczalnie uderzenie tępym narzędziem w szyję. Jej zęby zostały przed śmiercią usunięte, a staw biodrowy, miednica oraz kręgosłup uszkodzone, zanim ciało wypełniono proszkiem. Policja rozpoczęła śledztwo w sprawie podejrzenia o popełnienie morderstwa, w wyniku którego zatrzymano w Beludżystanie wielu podejrzanych. Ciałem kobiety zajęła się pakistańska fundacja Edhi, która 17 kwietnia 2001 przeprowadziła stosowną ceremonię pogrzebową. (Wikipedia.org)

#4 Całun Turyński

To płótno o wymiarach: wysokość 441 cm, szerokość od 113 do 112,5 cm, w które rzekomo został owinięty Jezus po śmierci. Posiada ono obustronne, negatywowe odbicie ciała zmarłego mężczyzny, włącznie z ranami na stopach i nadgarstkach. W przeszłości istniało co najmniej kilka bardzo podobnych całunów, przedstawiających ciało poranionego Chrystusa – wszystkie pozostałe niestety zaginęły.

(Negatyw twarzy z całunu)

Od początku całun turyński budził silne kontrowersje a próba zbadania jego autentyczności przebiega w klimacie klasycznego konfliktu nauki z wiarą. Ci pierwsi do sprawy podchodzą racjonalnie i opierają się na dostępnych informacjach oraz wynikach badań, podczas gdy dla tych drugich całun jest namacalnym dowodem i relikwią upamiętniająca męczeńską śmierć Jezusa Chrystusa.

W 1988 roku pobrano z całunu próbkę, przecięto ją następnie na trzy kawałki i wysłano do laboratoriów w Oksfordzie, Tucson i Zurychu. Wyniki badań (metodą węgla radioaktywnego C14) wszystkich trzech laboratoriów wskazywały czas powstania całunu na lata 1260-1390.

(Zdjęcie całunu turyńskiego z 1898 roku)

Zwolennicy autentyczności całunu po ogłoszeniu wyników badań, zaczęli kwestionować sposób przeprowadzenia badań i pobierania próbek. Debata nad jego autentycznością trwa do dziś. Ciekawe jest stanowisko Kościoła, który nigdy nie twierdził że całun jest autentyczny. Po więcej informacji na temat badań całunu, zajrzyj tu.

#5 Stela Joasza

Odkryto ją w 2003 roku, a pojawiła się w Jerozolimie – dzięki anonimowemu znalazcy i rzekomo pochodziła z nielegalnych wykopalisk. Kamienna płyta z wyrytym napisem od początku wzbudzała wątpliwości. Swego czasu prasa informowała o zabytku potwierdzającym wydarzenia biblijne z IX wieku p.n.e., ale nawet Muzeum Ziemi Izraela nie zainteresowało się ów antykiem.

Stelę zbadali pracownicy instytutu geologii, znajdując na jej powierzchni drobiny złota – stwierdzili że stela jest autentyczna. Stwierdzili, że drobinki złota dostały się tam w skutek pożaru Świątyni Jerozolimskiej, która została zniszczona przez Babilończyków. O fałszywym pochodzeniu Steli poinformowali w końcu Epigraficy, po analizie kształtu liter oraz języku inskrypcji.

#6 Ossarium Jakuba

W 2002 roku Discovery Channel ogłosił odkrycie ossuarium, w którym były pochowane kości Jakuba, Jego właściciel, kolekcjoner zabytków Oded Golan, twierdzi, że nabył je kilkadziesiąt lat wcześniej od arabskiego antykwariusza w Jerozolimie.Aramejski napis wyryty na ossuarium: Jakub, syn Józefa, brat Jezusa” wzbudził ogromną sensację.

Napis wykonano klasyczną aramejską kursywą używaną od lat 20 I w. p.n.e do lat 70. I w n.e. Styl pisma w Judei uległ zmianie po przegranej wojnie z Rzymem w 7o roku. Kształt kilku liter w tym napisie zwiastuje już kolejny styl, co pozwala datowac napis na lata 60-70 I w. n.e., jak stwierdził Andre Kemaire, filolog z Sorbony, który specjalizuje się w badaniu starozytnych tekstów semickich. Treść napisu i jego datowanie potwierdza relacja Józefa Flawiusza, który napisał, ze Ananiasz wykorzystał śmierć prokuratora rzymskiego Festusa, aby pozbawić życia ” Jakuba brata Jezusa Chrystusa”(Dawne Dzieje Izraela , księga 20,rozdział 9, akapit 1).

Yuval Goren z uniwersytetu w Tel Avivie i jego kolega geolog Avner Ayalon z IAA(Israel Antiquites Authority) zakwestionowali autentycznosć napisu, a ich raport i publikacje w pismach naukowych przyczyniły się do powszechnego zakwestionowania autentyczności napisu na sarkofagu, a nawet do postawienia Odeda Golana w stan oskarżenia o fałszerstwo przed sądem izraelskim. (Znaki Czasu, 12/2007 s.8)

W 2003 roku znaleziono dowody obciążające Odeda Golana i aresztowano go. Szybko wskazał warsztaty w których produkowano antyki. Znaleziono tam również specjalne narzędzia oraz chemikalia do „postarzania” podróbek.

(Źródło: Centuryone.com)

Po dokładnym zbadaniu ossuarium, okazało się, że w połowie jest ono autentyczne. Fałszerze zastosowali sztuczkę. Wapienna skrzynka okazała się autentyczna i pochodziła z I wieku n.e a na jej powierzchni odkryto 3 powłoki: werniks, patynę i substancję nazwaną „Jamesem Bondem”. Ossuarium Jakuba okazało się autentycznym zabytkiem, którego podrasowano za pomocą napisów i pokryto substancją imitująca starożytny nalot.

#7 Mapa Wikingów

Mapa pojawiła się w 1957 roku w barcelońskim antykwariacie i od tego czasu nie ustaje szum medialnym wokół niej. Badania nad nią rozpoczęto gry trafiła do Uniwersytetu Yale i ustalono datę powstania metodą radiowęglową 1434 rok. Mapa przedstawia Winlandię (Kraine Łąk), identyfikowaną z Nową Funlandią, którą około 1000 roku odkrył Bjarni Herjólfsson.

Angielscy chemicy dokonali spektroskopii laserowej powierzchni dokumentu i stwierdzili, że w tuszu użytym do wykreślenia linii brzegowej kontynentów znajduje się składnik, który nie mógł być dostępny w XV w. Sztuczna synteza tego związku nastąpiła dopiero w 1923 r., a więc mapa – zdaniem angielskich chemików – jest fałszerstwem z pierwszej połowy XX w. (Źródło: PAP)

Większość środowiska naukowego wątpi w autentyczność mapy. Gdyby jednak nie okazała się fałszerstwem, mogło by to dowieść, że Kolumb przed swoją wyprawią wiedział o lądach po drugiej stronie Atlantyku.

#8 Człowiek z Piltdown

Człowiek z Piltdown (Piltdown Man, Eoanthropus dawsoni) to jedno z najbardziej znanych oszustw naukowych, którego autorem był prawdopodobnie Charles Dawson, przedstawione w 1912, zdemaskowane ostatecznie w 1953. (Wikipedia.org)

Czaszkę nieznanego dotąd homonida przedstawiono jako brakujące ogniwo między małpą a człowiekiem. Pasowała do ówczesnej teori, że homonid musi mieć ludzką czaszkę i żuchwę małpy.

(Prace wykopaliskowe w Piltdown w 1911 roku. Na zdjeciu Charles Dawson (z prawej) oraz Sir Arthur Smith Woodward (w środku), Źródło: Wikipedia.org)

Do laboratoriów trafiła dopiero po wojnie w roku 1963. Okazało się, że to tak na prawdę kompilacja czaszki człowieka, orangutana z Borneo sprzed 500 lat oraz zęba szympansa kopalnego. Aby postarzeć czaszkę, zanurzono ją w specjalnym roztworze z kwasu chromowego i żelaza a kły spiłowano.

(Źródło: rumburak.friko.pl)

Wydaje się, że kilka czynników złożyło się na to, że oszustwo to odkryto dopiero po ponad 40 latach. Po pierwsze, zaspokoiło ono oczekiwania wielu europejskich naukowców, że najstarszy przedstawiciel człowiekowatych pochodził z Eurazji, a nie z Afryki. Wielu Brytyjczyków było dumnych, że „człowiek z Piltdown”, nazywany „pierwszym Brytyjczykiem”, był starszy od znalezisk odkrytych w innych częściach Europy, zwłaszcza we Francji i Niemczech. Po drugie, odkrycie, które pasowało idealnie do dominującej wówczas teorii rozwoju człowiekowatych, trzymane było przez zazdrosnych naukowców z dala od widoku ciekawskich, którzy chcieliby ją podważyć. A kiedy kolejne odkrycia dyskredytowały coraz bardziej „człowieka z Piltdown”, okaz schowano gdzieś w magazynie i uznano go za raczej mało ważną ciekawostkę, aniżeli zwykłe fałszerstwo (nota bene dość dobrze wykonane). (Wikipedia.org)

The Times określił Człowieka z Piltdown jako „najsłynniejsze oszustwo naukowe stulecia”.

#9 Donacja Konstantyna

Cesarz rzymski Konstantyn Wielki na łożu śmierci nadał Kościołowi liczne dobre i przywileje, tym samym czyniąc chrześcijaństwo oficjalną religią cesarstwa. Potwierdzeniem tego, miał być dokument nazwany Donacją Konstantyna. Powstał on między 750 a 850 rokiem i jest na tyle nieudolnie wykonany, że od razu wzbudził wiele wątpliwości. Finalnie, Lorenzo Valla z Padwy w 1440 roku udowodnił, że „Donacja” jest falsyfikatem.

Valla, filozof i filolog w jednej osobie, uważany za twórcę filologicznej krytyki tekstu, humanista, który wywarł wielki wpływ m.in. na Erazma z Rotterdamu i Giordano Bruno, zwrócił przede wszystkim uwagę na to, iż tekst „Donacji” zawiera takie „cudowne zagadki” jak np. … łacińskie germanizmy, a także nawiązuje do faktów historycznych i nazw geograficznych nieznanych jeszcze w czasach Konstantyna, a więc w IV wieku. (Racjonalista.pl)

(Konstantyn na łożu śmierci)

Pomimo tego, przez lata powoływano się na niego i był legitymizacją władzy papieskiej w Europie.

Źródła:

• Wiedza i Życie, wyd. 07/2008
• Znaki Czasu, wyd. 12/2007 s.8
• http://www.centuryone.com/
• http://www.racjonalista.pl/
• http://strangemaps.files.wordpress.com/
• http://www.sindone.org/
• http://www.wikipedia.org/ (licencja GNU GPL)
• http://www.rumburak.friko.pl/
• http://www.paranormalium.pl/723,21,artykul.html
• http://www.ebrisa.com/portalc/ShowArticle.do?source=S&id=450300

Wielokrotnie słyszymy legendy o przedmiotach wywołujących nieszczęście ludziom, którzy mieli z nimi do czynienia. Jednym z przykładów przedmiotów jest obraz namalowany przez nieznanego hiszpańskiego malarza, przedstawiający płaczącego chłopca – po czasie obraz
został nazwany ,,Klątwą płaczącego chłopca”.

W niedługim czasie po wprowadzeniu ostatnich poprawek pracownia malarza spłonęła doszczętnie, a w między czasie w innym pożarze, zginął maleńki chłopiec, którego podobizna z niewiadomych przyczyn znalazła się na obrazie. W ten sposób właśnie zaczęła się historia obrazu ciągnąca za sobą szereg nieszczęść oraz wiele pytań bez odpowiedzi.

Zaczęło się to latem w 1985 roku. W Wielkiej Brytanii odnotowano szereg dziwnych pożarów, prywatnych domów, w których nie udało się ustalić przyczyny pożaru. Za każdym razem po spłonięciu domu znajdowano w zgliszczach nietknięty przez ogień obraz. Jednym z dowodów na to były słowa strażaka z Yorkshire, Petera Halla. Peter działając wraz z brygadą straży pożarnej wielokrotnie wśród spalonych doszczętnie przedmiotów, odnajdował kopię obrazu chłopca. Hall stwierdził ponadto, że jego brat Ron, nie wierząc w negatywne oddziaływanie malowidła, jedną z kopii przyniósł do domu, po czym na własnej skórze odczuł działanie jej „demonicznej” mocy. Jakiś czas później jego dom doszczętnie spłonął. Również w tym przypadku przyczyny pożaru nigdy nie ustalono.

Kolejny pożar miał miejsce w domu kolekcjonerki obrazów oraz malowideł -Dory Brand z Mitcham w Surrey. Z pośród ponad stu obrazów nietknięty przez ogień pozostał tylko obraz ,,Płaczącego chłopca”. Przyczyny pożaru  również i w tym wypadku nie zostały ustalone.

Podobno klątwa spoczywa na każdej kopii obrazu, a wówczas po całej Wielkiej Brytanii rozeszły się ich niezliczone ilości. Zaczyna ona działać w momencie, kiedy właściciel obrazu dowiaduje się o jej istnieniu. Osoby, do których doszły takie informacje w większości natychmiast pozbywały się „przeklętego” obrazu. Lecz nie zawsze skutecznie.

W swoim czasie sprawą niewyjaśnionych pożarów  zainteresowały się brytyjskie media. W gazetach pojawiały się artykuły odnoszące się do publicznego palenia kopii obrazów. Narastający wśród mieszkańców niepokój spowodował iż latem 1985 roku doszło do  masowego palenia obrazów, które odbyły się w całym kraju.

12 października 1985 roku, klątwa dotknęła osobę, która nie była właścicielem żadnej z kopii feralnego obrazu. Malcolm Vaughan z Church Down w Gloucestershire ujrzał, jak jego dom nagle staje w płomieniach. Okazało się jednak, że co prawda on osobiście nie posiadał obrazu, ale jakiś czas wcześniej uczestniczył w niszczeniu jednej z reprodukcji. Uznawano wówczas, że pożar domu był zemstą złowieszczych sił. Osoby, które uczestniczyły w niszczeniu obrazów opowiadały również, że ciągle są prześladowane przez ducha znajdującego się na nim chłopca.

Pomimo iż ciężko jest dopuścić do siebie myśl klątwy , która może spoczywać w przedmiotach, jednocześnie zastanawiamy nad myślą jak to jest możliwe, że w zgliszczach spalonych domów zastajemy ciągle ten sam obraz nazywany ,,Klątwą płaczącego Chłopca”? Demoniczna siła obrazu do dziś nie została wyjaśniona i dla wszystkich pozostaje zagadką.

Źródła:

• http://paranormalx.wordpress.com/2007/05/13/obraz-ktory-zabija/
• http://www.wiadomosci24.pl
• http://paranormalne.gadki.eu/readarticle.php?article_id=12
• http://www.ghoststudy.com

Wir Oregoński (Oregon Vortex) leży nad brzegiem potoku Sardine na Złotym Wzgórzu, około 50km od Grants Pass w stanie Oregon.

Kiedy znajdziesz się w tym miejscu , masz wrażenie że przyroda i prawa grawitacji zwariowały. Wir ma w przybliżeniu 50 metrów średnicy i kształt kulisty. Wewnątrz kręgu stoi stara, opuszczona stacja pomiarowa. Szopa jest skrzywiona, ale trudno powiedzieć, czy to z powodu przyciągania, czy też za sprawą pagórka na którym stoi. Indianie uznawali to miejsce jako „teren zakazany”. Ich konie odmawiały wejścia na teren gdzie znajduje się wir. Tak na prawdę, w jego pobliżu nie występują żadne zwierzęta – które instynktownie omijają ten obszar.

Geolog John Lister był tak zafascynowany tym miejscem, że postanowił przeprowadzić tam serię badań i eksperymentów (szacuje się, że ich liczba sięgnęła 14 tysięcy!). Otworzył teren do zwiedzania w roku 1920 i badania prowadził do końca swojego życia (zmarł w 1959 roku). 35 obrazów, diagramy oraz wyniki badań dostępne są dla odwiedzających.

Niektóre z niewyjaśnionych zjawisk mających miejsce w wirze i jego pobliżu:

• Kiedy znajdujesz się w środku, czujesz potężne przyciąganie grawitacji.
• Stalowa kula o wadze 14 kg powieszona na łańcuchu spuszczonym ze stropu stodoły wisi pod kątem, podważając prawo grawitacji.
• Dym z papierosów wypuszczony w szopie wiruje coraz prędzej aż zupełnie znika.
• Mimowolnie ludzie pochylają się pod kątem około 7-10 stopni w kierunku kręgu.
• Kulka, położona na ziemi blisko brzegu wiru, toczy się powoli do jego środka.
• Garść papierowych skrawków rzuconych w powietrze wiruje, jakby za sprawą niewidzialnego wiatraka.
• Występuje zjawisko iluzji optycznej. Zależnie od miejsca w którym stanie człowiek, będzie wydawać się większy lub mniejszy.
• Gałęzie drzew rosną pochylone w stronę środka.

Zdjęcia obiektu:

[Pokaz slajdów]

Źródła:

• http://www.oregonvortex.com/
  
• http://www.oregon-coastdirectory.com/cities/goldhill/vortex/vortex.htm
• http://www.thecabinet.com
• http://travel.webshots.com/album/123789391gATpmI
• http://skuds.org/2006/10/the-oregon-vortex
• http://en.wikipedia.org/wiki/Oregon_Vortex (licencja GNU FDL)